Syarikat perkapalan di Singapura mulai merasakan impak yang ketara akibat konflik di Timur Tengah, terutamanya dengan peningkatan kos penghantaran disebabkan surcaj bahan api dan premium insurans perang. Beberapa syarikat terpaksa menghadapai surcaj bahan api setinggi 50%, mengakibatkan kos penghantaran biasa yang sebelum ini sekitar AS$4,000 meningkat kepada AS$6,000.
Selain itu, harga diesel untuk operasi lori tunda dan depot juga dilaporkan meningkat sekitar 25% dalam jangka masa dua minggu. Ini menyebabkan seluruh rantaian logistik dari pelabuhan hingga ke gudang turut memindahkan kos tambahan kepada pelanggan. Situasi ini menunjukkan bahawa krisis di Selat Hormuz tidak hanya mempengaruhi laluan kapal tetapi juga memberikan tekanan kepada struktur kos dalam perdagangan serantau.
Kesan yang lebih mendalam mula dirasai apabila laluan ke Teluk Parsi terganggu, memaksa syarikat perkapalan untuk mengubah laluan atau menghentikan perkhidmatan. Contohnya, penghantaran alat ganti kereta terpakai ke Dubai terpaksa dialihkan melalui India, dan kosnya melonjak sehingga lima kali ganda.
Bagi pengeksport dan pengimport, keadaan ini boleh menjadi bencana kerana mereka berdepan dengan peningkatan kos yang mungkin bukan sekadar 10% atau 15%, tetapi dalam beberapa kes boleh meningkat berkali ganda apabila kapal enggan memasuki zon berisiko.
Pada masa yang sama, indeks penghantaran kontena turut menunjukkan peningkatan yang ketara, dengan Shanghai Containerized Freight Index meningkat 14.9%, dan Drewry’s Intra-Asia Container Index melonjak 18% kepada AS$651 bagi kontena 40 kaki pada awal bulan Mac. Ini menunjukkan bahawa tekanan yang dihadapi telah tercermin dalam data pasaran yang sebenar, bukan sekadar kebimbangan di atas kertas.
Apa yang berlaku di Singapura sepatutnya dipandang sebagai peringatan kepada seluruh Asia, termasuk Malaysia. Singapura merupakan salah satu hab perdagangan dan pemindahan kargo utama di dunia – oleh itu, apabila kos di sini meningkat, kesannya akan merebak kepada harga import, eksport, insurans, pengangkutan, dan akhir sekali, harga barang pengguna di seluruh rantau.
Jika keadaan ini berterusan, syarikat akan terpaksa memilih antara menyerap kos dan mengalami penurunan keuntungan, atau memindahkan kos tersebut kepada pengguna melalui harga yang lebih tinggi. Dalam erti kata lain, jika kos penghantaran di laut meningkat, semua barangan yang bergantung kepada pengangkutan laut — daripada alat ganti kereta, makanan import, bahan mentah untuk kilang, hinggalah kepada barangan pengguna harian — juga akan mengalami peningkatan harga.
Oleh itu, konflik yang jauh di Timur Tengah sedemikian mampu memberi kesan langsung kepada kehidupan rakyat di Asia Tenggara.
Source
