Suruhanjaya Pencegahan Rasuah Malaysia (SPRM) telah secara terbuka mengumumkan keinginan untuk menjalinkan kerjasama dengan Lembaga Hasil Dalam Negeri Malaysia (LHDN) dalam menyiasat mengenai akaun luar pesisir yang dianggarkan bernilai hampir RM10 bilion.
Menurut LHDN, hampir 15,000 rakyat Malaysia memiliki akaun offshore, yang menunjukkan potensi pengelakan cukai, pengubahan wang haram, dan rasuah dalam skala besar.
Ketua Pesuruhjaya SPRM, Azam Baki, menegaskan bahawa kerjasama ini bergantung kepada keperluan LHDN untuk berkongsi maklumat dan risikan.
Pada masa yang sama, organisasi pemantau seperti Transparency International Malaysia melihat nilai RM10 bilion ini sebagai petanda kepada masalah dalam urus tadbir yang lebih serius.
Kejadian ini mencerminkan pendedahan global seperti Pandora Papers dan Panama Papers, yang menunjukkan bahawa akaun offshore bukan hanya sekadar alat untuk “perancangan cukai”, tetapi juga digunakan untuk menyembunyikan kekayaan, elakkan kawalan, dan dalam beberapa kes, memanipulasi hasil rasuah.
Dalam konteks ini, rakyat Malaysia dibenarkan untuk membuka akaun offshore selagi mereka memenuhi syarat peraturan kewangan tempatan dan antarabangsa.
Umumnya, bank luar negara meminta dokumen KYC (Know Your Customer) seperti pasport, bukti alamat, sumber pendapatan yang jelas, penyata bank tempatan, dan alasan di sebalik pembukaan akaun (seperti pelaburan, perniagaan antarabangsa, atau simpanan dalam mata wang asing).
Untuk jumlah yang besar, bank biasanya meminta sumber kekayaan, contohnya dari rekod perniagaan, dividen, gaji atau pendapatan dari jualan aset. Pembukaan akaun offshore tidak dihalang di Malaysia, asalkan segala pendapatan dilaporkan dan cukai dibayar seperti yang ditetapkan oleh undang-undang LHDN.
Masalah muncul apabila akaun offshore digunakan tanpa pengisytiharan, untuk menyembunyikan pendapatan, mengelak cukai, atau melakukan pemindahan dana melalui struktur syarikat luar pesisir yang rumit.
Kini, kebanyakan negara termasuk Malaysia terlibat dalam pertukaran maklumat secara automatik (CRS/AEOI), yang membolehkan bank luar negara melaporkan maklumat pemegang akaun kepada pihak berkuasa cukai negara asal mereka.
Oleh itu, walaupun terdapat hampir 15,000 rakyat Malaysia yang mempunyai akaun offshore, ia tidak semestinya salah, tetapi menjadi isu besar apabila wang tersebut tidak dilaporkan, tidak dikenakan cukai, atau berkaitan dengan pengubahan wang haram dan rasuah.
Maka, walaupun akaun offshore dibenarkan, prinsip kerahsiaan mutlak sudah tiada, dan ketidakpatuhan kini berisiko tinggi.
Source
